Hummus de faba e tomate seco

O hummus é un prato que fai moito avío, xa sexa para levar como entrante nunha comida ao aire libre, como cea lixeira ou como unto para os bocadillos. Esta versión ten un sabor e unha textura moir especial, xa que está feita de fabas. É un pouco máis pesado có de garavanzos ou có de lentellas, estades avisados ;)

Coñecedes máis variedades de hummus? Deixade ideas nos comentarios!

Ingredientes (para unhas 6 racións, aproximadamente)

400 gr de fabas blancas cocidas

6 ou 7 metades de tomates secos rehidratados

Zume de medio limón

80 ml de aceite de oliva virgen extra, máis un pouco para decoraren

Un dente de allo ben picado

1/2 culleriña de comiño moído

Pementón doce para a decoración

Un belisco de sal e outro de pementa negra moída.

50 ml de auga morna, para que quede máis lixeiro

  1. Nunha tixola grande botamos unha culler de aceite de oliva.
  2. Fritimos o allo ata que doure e engadimos as fabas, sen líquido, xunto co sal, a pementa e o comiño. Con 3 ou 4 minutos é dabondo.
  3. Retiramos a tixola e deixamos que arrefríe un pouco.
  4. Metemos todos os ingredientes nun recipiente e pasámolos pola batedora, ata que formen unha masa homoxénea. Se vos queda moi espeso, engadide un poco de auga e aceite.
  5. Servimos frío, con aceite de oliva e pementón, acompañado de pan (mellor se é crocante ou tipo pita).

 


Cogombros mariñados

Ola de novo! Esta semana vimos cunha receita moi orixinal para usar os cogombros como guarnición. Está inspirada vagamente nos kimchis coreanos, nos que se deixa fermental a col nun líquido durante varios días.

O resultado é que a textura cambia e queda máis suave, e o sabor mestírase co do mollo, unha delicia! Pódense comer sós para petiscar, usar de guarnición de carnes ou como ingrediente dun bocadillo. Eu quiteille sun pouco da pel porque me gustan máis así, tanto dá se lla deixalles ou se lla quitades toda. Hai que deixalos a lo menos 24 horas no frigorífico para que se lles nota o sabor

Aclaración: o mirin é un mollo xaponés a base de arroz. Ten un sabor doce e usase para facer o famoso mollo teriyaki. Pódese atopar en grandes superficies ou en comercios de alimentación asiática, igual que o vinagre de arroz. O mollo Worcestershire, ou Lea&Perrins si que o hai en case todos os super, vai moi ben para botarlle á carne das hamburguesas (un bote dura moitísimo, así que hai que ir buscándolle usos).

Se vos gustan os cogombros, mirade esta receita de sopa fría de iogur, ou esta ensalada tan de verán.

Ingredientes (para 5 ou 6 racións de acompañamento)

3 cogombros pequenos, cortados en rodas de 3 ou 4 mm.

60 ml. de mirin

6 culleres de vinagre de arroz

1 dente de allo ben picado, ou unha culleriña de allo seco

2 culleres de sal gorda

2 sementes de caiena (quitar a pel e deixar os grans)

1 culler de azucre

1 culleriña de mollo Worcestershire (opcional)

  1. Metemos os cogombros nun recipiente largo e pouco profundo e botamos o sal, remexendo para que se reparta ben. Deixámolo repousar 20 minutos.
  2. Aclaramos os cogombros con auga fría e escoamos. Colocámolos nunha rolla e secámolos un pouco, sen frotaren.
  3. Metemos os cogombros no recipiente e botamos todos os outros ingredientes, remexndo ben. Tápamos o bol con paper de prata ou film plástico, e deixamolo na neveira durante a noite.
  4. Conservase ben 4 días no frigorífico.


Ensalada de pasta con tomates secos

Os que seguides este blog sabedes que aquí non somos moito de ensaladas. Só puxemos unha receita, tamén moi de verán, dunha de garavanzos. Pero esta ensalada de pasta pasou o filtro, e de que xeito! Está ben boa, é barata e conservase ben para levar nun tuper á praia ou ao monte.

Os tomates secos aquí en realidade viñan xa hidratados nunha bolsa. Se non, comprádeos secos e hidratádeos con auga (cocéndoos en auga fervendo uns 15 min) ou meténdoos nun frasco tapadiños con aceite de oliva, así consérvanse hidratados para cando os queirades usar. Para un extra de sabor, podédeslles engadir tomiño ou caiena.

Ingredientes (para 2 ou 3 racións)

200 gr. de pasta curta: laciños, caracois, macarróns pequenos, etc.

125 gr de mozzarella fresca

100 de bonito en aceite de oliva

1 cogombro

4 ou 5 metades de tomates secos

4 culleres de aceite de oliva virxe extra

1/2 culleriña de sal

1/2 culleriña de tomiño (opcional)

  1. Cocemos a pasta al dente.
  2. Reservamos 50 ml da auga de cocer nun vaso. Escoamos a pasta.
  3. Na mesma pota, engadimos o bonito, a mozzarella e os tomates, ben picado todo.
  4. Engadimos a pasta e remexemos pouco a pouco mentres engadimos un pouco da auga de cocer. Isto axudará a que ligue mellor.
  5. Engadimos o cogombro, pelado e picado, o aceite o sal e o tomiño. Remexemos ben.
  6. Deixamos repousar a lo menos dúas horas, idealmente dun día para outro. Pódese tomar fría ou do tempo.

E a vós, gustánvos as ensaladas de pasta?

 

 


Verduras asadas con soia

Como presta cociñar moito un día con tempo e gardar as cousas ricas para os vindeiros días! E o que fixen eu con estas saborosas verduras, que só precisan dun pouco de paciencia para lavalas e cortalas pero o resultado paga a pena, vaia que si.

Cousas a ter en conta: A soia normalmente leva moito sal, así que normalmente non cómpre botarlle máis (sabedes esa sede tola á noite despois de comer sushi? Pois é principalmente por iso :D). Outra cousa, que aprendín hai pouco, é que o talo do brócoli pódese comer. Só hai que lavalo ben e cortalo en rodas finas, xa que lle custa un pouco máis cocer que ás outras verduras.

Ingredientes (para 3 racións, ou 5 se vai de acompañamento)

Unha batata mediana

Un brócoli mediano

Media cebola

Medio bote de pementos de piquillo

3 ou 4 culleres de soia

3 ou culleres de aceite de oliva virxe extra

Un belisco de comiño (opcional)

  1. Prequecemos o forno a 180º, con calor por riba e por baixo.
  2. Cucbrimos a bandexa negra do forno con papel de forno ou de prata.
  3. Lavamos e cortamos as verduras en anacos pequenos: a batata primeiro en rodas de 2 cm de grosor e despois cada roda en catro partes, por exemplo.
  4. Botamos todo nun bol grande e engadimos o aceite e maila soia (mesturada co comiño, se é o caso).
  5. Remexemos ben e estendemos na bandexa, procurando que quede todo xunto.
  6. Se queda líquido no bol, engadímolo por riba.
  7. Quecemos no forno durante 35-40 minutos, movendo as verduras de cando en vez para que lles dea ben a calor.
  8. Cando estean brandas e douradas polas beiras, sacámolas e servímolas.

E a vos, que verduras ao forno vos gustan?


Couves de Bruselas con mel e mostaza

As couves, coles ou coias de Bruxelas son unhas pequenas verduras da familia do brócoli e a coliflor. Teñen mala fama por teren un sabor un pouco amargo, e porque  soltan un cheiro fedorento ao cocelas. Pero nesta receita soluciónanse os dous problemas, xa que ao facelas á grella non cheiran, e vaiselle o amargor. Ainda por riba, o mollo de mel e mostaza complementa perfectamente ás couves, están deliciosas! A mostaza que usei é a de "ao xeito antigo", a de puntiños, xa que a outra é moi picante para esta receita.

A receita é tan sinxela que admite moitas variacións: cun pouco de panceta, con vinagreta de zume de limón, piñóns, etc. Se tendes máis ideas de adobos, deixádeas nos comentarios!

Ingredientes (para 2 racións)

Medio quilo de couves de Bruselas

2 culleriñas de mel

2 culleriñas de mostaza, estilo antigo

6 culleres de aceite de oliva

Un chisco de sal

  1. Lavamos as couves, quitámoslles as follas de fóra e a base dura, e partímolas pola metade ao longo.
  2. Nunha tixola grande quecemos a metade do aceite a lume medio.
  3. Cando estea quente, poñemos as couves ca parte lisa cara abaixo. Deixámolas a lume medio 7 ou 8 minutos, ata que estean un pouco churruscadas (ver foto).
  4. Dámoslle a volta, botamos o sal e churruscamolas polo outro lado. Reservamos.
  5. Repetimos a operación (porque no hai tixola onde caiban todas deste xeito).
  6. Mesturamos o mel e a mostaza nunha cunca.
  7. Poñemos todas as couves na tixola, como poidamos, e apagamos o lume.
  8. Botamos o mollo e remexemos ben, non importa se soltan algunhas follas, é normal.
  9. Servimos quente, que isto frío non vale nada!