Biscoito de claras e arandos

Un día tiña moitas claras de sobra despois de facer crema de ovo, e buscando que facer con elas decidín facer un biscoito e aproveitar tamén uns arandos que tiña na neveira. O resultado non puido sair mellor: o contraste entre a masa e os arandos é ben bonito, e o sabor é delicioso. Se vos gustan os biscoitos con froita, botádelle unha ollada a este de mazá con canela, a este de melón ou un de amorodos.

Esta é unha receita para un molde de 25 cm de diámetro. É máis practico usar un desmontable con papel de forno por abaixo, pero isto xa depende dos que teñades na casa. Un redondo ben engraxado tamén vale.

Ingredientes (para 8 racions, aprox)

250 gr. de arandos (frescos ou desconxelados)
250 gr de fariña de trigo, máis duas culleres extra para os arandos
100 gr fariña de centeo (podese substituir pola de trigo)
8 claras de ovo
Un iogur natural
120 ml de aceite de xirasol
8 gr. de fermento quimico (tipo Royal)
Media culleriña de extracto de vainilla
Un belisco de sal
Azucre glass para decoraren

  1. Prequecemos o forno a 180 gr e engraxamos o molde con manteiga ou aceite.
  2. Nun bol poñemos as claras, o iogur, o aceite e o extracto de vainilla. Batemos ben.
    Nun prato fondo mesturamos as fariñas, o fermento e o sal.
  3. Engadimos pouco a pouco a mestura do paso 2 no bol do paso 1, sen deixar de bater.
  4. Nun prato fondo ( pode ser o mesmo) botamos as dúas culleres extra de fariña e os arandos, lavados e secados. Rebozámolos con coidado e pasamolos por un escoador para retirar o exceso de fariña.
  5. Botamos 3/4 partes da masa no molde. Esparexemos a metade dos arandos por riba.
  6. Botamos a masa restante por riba e a outra metade dos arandos. Algúns afundirán, non pasa nada.
  7. Cocemos no forno durante 30-35 minutos. Metemos unha agulla de calcetar, se sae seca estará listo. Pode ser que qede pálido por riba, de ser así poñemos calor só por arriba e deixámolo 5 minutos máis.
  8. Deixamos arrefriar e decoramos con azucre glass. Se quedasen restos de fariña, vanse disimular así  ;)


"Clafoutis" de mazá

O clafoutis é un doce orixinario da rexión francesa de Limousin, onde hai moitas e moi afamadas cereixas. A receita tradicional é con esa froita, pero hoxe en día son populares as variacións con amorodos, ameixas ou neste caso, mazás. A singularidade é a súa textura, non se parece a un biscoito senón a unha mestura entre un flan e un panqueque. Soa raro, mais está moi bo.

E un doce moi sinxelo e saboroso, que sabe mellor 24 ou 48 horas despois de facelo. Se vos gustan os doces con mazás, podedes pasarvos por esta receita de masa de follado con mazás caramelizadas, ou por esta outra de compota de mazá con lima e cardadamomo.

Ingredientes (dá unhas oito racións)

Para a parte de abaixo:

4 mazás

2 culleres de azucre moreno

2 culleres de zume de limón

2 culleres de manteiga + un chisco para o molde

1/2 culleriña de canela

Para a parte superior (masa):

Un iogur natural

85 ml de leite

3 ovos

80 gr de fariña

80 gr. de azucre

1/2 culler de extracto de vainilla

Un belisco de sal

  1. Prequecemos o forno a 190º, con calor arriba e abaixo.
  2. Untamos un molde redondo de 25 cm. de diámetro (aprox) cun pouco de manteiga.
  3. Pelamos as mazás, quitámoslle o carozo (a parte central cas sementes) e partimos cad unha en 16 anacos en vertical.
  4. Botámolas nun bol grande e mesturámolas co zume de limón.
  5. Botamos a manteiga nunha tixola e quecémola a lume medio, despois botamos as mazás e deixamos cocer 5 minutos, ata que comecen a transparentar.
  6. Botamos o azucre moreno e a canela e remexemos ben para que se mesture.
  7. Deixamos cocer 10 minutos, cunha tapa por riba.
  8. Sacámos a tixola do lume e deixamos arrefriar.
  9. Nun bol grande batemos os ovos co iogur, o leite e mailo extracto de vainilla. Cando estean ben batidos, engadimos o azucre e o sal, e despois a fariña: mellor tamizada cun escoador.
  10. Botamos as mazás cocidas no molde do paso 2, e despois engadimos a masa por riba.
  11. Cocemos no forno durante 45 minutos, vixilando que non se pase. Ha de quedar firme e dourada por riba e polas beiras.
  12. Servimos morna ou deixámola estar ata o día seguinte, que ha de saber mellor. Eu decoreina cun pouco de azucre glas, pero isto é opcional.

Que aproveite!


Torta de cenoura e avea

Unha desas receitas que se atopan por casualidade, buscando un uso para os flocos de avea que tiña abandonados pola cociña. Estaba eu a buscar tortas con avea, e din con esta receita, que despois eu modifiquei un chisco ao meu gusto.

Un par de cousas: se de normal os queiques están mellor ao día seguinte, este está mellor aos dous días, non esfarela tanto coma na foto (era o 1º día e esfarelaba todo) e o sabor do aceite de oliva notábase máis. Eu usei un da variedade hojiblanca con bastante acedume, dálle un sabor moi intenso. Se non sodes fans da intensidade do aceite, probade cun de oliva suave, ou incluso un de xirasol.

Ingredientes (para 8 racións, aprox, un molde de 25 cm. de diámetro)

3 ovos

120gr de azucre moreno de caña

150gr de cenoura relada

100gr de copos de avena + Unha présa para decoración

75gr de fariña de avea

75 gr. de fariña de trigo

90ml de aceite de oliva (ou de xirasol)

1/2 culleriña de canela en po

1/4 culleriña de noz moscada

15 gr. de fermento químico

Un belisco de sal

  1. Prequentamos o forno a 180º.
  2. Nun bol grande batemos os ovos co azucre, ata que clareen e formen unha pasta homoxenea.
  3. Engadimos a cenoura e o aceite, seguimos batendo.
  4. Engadimos a fariña, as especias, o fermento e o sal, batemos.
  5. Untamos un molde cun chisquiño de aceite e botamos a masa.
  6. Para que os flocos non afundan no queique, o truco é rebozalos con fariña de trigo, pódese facer cas mans, deixando caer a fariña que sobre. Estendémolos por riba da masa.
  7. Cocemos no forno durante 35-40 minutos, ata que estea ben dourado por riba.
  8. Deixamos no molde un día ou dous, servímolo de almorzo ou merenda!


Brownies de chocolate e centeo

Os brownies apareceron por primeira vez nos EEUU no século XIX, e as súas orixes comezan na exposición internacional de Chicago. Disque Bertha Palmer, a muller dun famoso hosteleiro da cidade, pediulle ao cociñeiro que fixese unha sobremesa que se pudiese meter nas caixiñas de almorzo que repartían no pavillón das mulleres. O requisito era que fose máis pequeno e doado de comer cas mans que un queique normal. O doce non tiña ningún nome en particular, pero axiña se correu a voz e apareceu nos libros de cociña, chámandose finalmente brownie ("marronciño") pola súa cor.

Este non é un brownie ao uso: non leva moitos anacos dentro, leva fariña de centeo (que lle dá un sabor marabilloso) e leva pel de laranxa relada. O resultado, non cómpre que volo diga, é espectacular! Eu tomeino con xeado de vainilla, pero podedes usar nata batida, ou tomalo de merenda con café con leite ou té.

Ingredientes (para 8-10 racións)

200 gr. de chocolate negro, 70% de cacau

160 gr. de manteiga sen sal, máis un chisco para o molde

150 gr. de fariña de centeo

4 ovos

90 gr. de azucre

90 gr. de azucre moreno natural (mellor se é mascobado ou demerara)

60 gr de noces ou (améndoas) picadas

Reladura de media laranxa

Un belisco de sal

  1. Prequecemos o forno a 180º
  2. Nunha pota pequena metemos o chocolate en anacos e a manteiga. Derretemos a lume moi baixo, sen deixar de remexer cunha culler de pau.
  3. Nun vaso separamos media clara dun ovo. Deixamolo para o final.
  4. Batemos os 3 ovos e medio co azucre e o sal ata que collan unha cor pálida.
  5. Incorporamos a mestura do paso 3 na mestura do paso 1, batendo a modiño e con movementos amplos.
  6. Engraxamos o molde ca manteiga e enchémolo ca masa.
  7. No vaso do paso 3 engadimos as noces e a reladura de laranxa. Batemos ata que comece a facer montar, non fai falla facer punto de neve pero si ten que subir un pouco.
  8. Cun picel de silicona ou unha culler, estendemos a mestura do vaso por riba da masa.
  9. Cocemos no forno durante 30 minutos, aproximadamente, ata que teña fendas por riba, estea feito polas esquinas e crudiño por dentro.

Deixamolo arrefriar e servímolo do tempo ou morno do micro e...que aproveite!


Madalenas de castaña e vainilla

Agora que vai tanto frío apetece quedar na casa e que mellor plan que facer unhas madalenas que sirvan de agasallo ou que solucionen uns cantos almorzos. Como presta comelas con café quentiño! Esta receita é moi doada, tanto que a podedes facer con nenos, seguro que se divirten fozando cos moldes de papel e o azucre :)

Se queredes ver máis receitas de madalenas, visitade a de madalenas con nata e noces, a de madalenas de chocolate, ou estas ben saudabeis de plátano e avea.

Ingredientes (para 14 madalenas, aprox.)

110 gr. de fariña de castañas

100 gr. de fariña de trigo

170 ml. de aceite de xirasol

100 gr de azucre normal

75 gr de azucre avainillado

60 ml. de leite (mellor se é gordo)

2 ovos

9 gr. de fermento químico

Un belisco de sal

Un chisco de azucre, avanillado ou non, para botar por riba

Utensilios:

Batedora de variñas

Moldes de papel para madalenas.

Moldes ou bandexa para madalenas

  1. Nun bol grandeiro botamos os ovos e o azucre, batemos ca batedora ata que aclare e teña unha textura esponxosa.
  2. Engadimos o leite, seguimos batendo.
  3. Engadimos o aceite aos poucos, mentres continuamos a bater.
  4. Nun prato fondo mesturamos as fariñas, o fermento e o sal, mesturamos cunha culler.
  5. Imos engadindo a mestura "sólida" á líquida mentres batemos, tendo conta de que non queden grumos.
  6. Tapamos cun film transparente e deixamos no frigorífico unha hora.
  7. Prequecemos o forno a 150º, por riba e por baixo.
  8. Colocamos os moldes de papel dentro dos de silicona (ou de metal, os que teñades) e enchémolos ata os 3/4, deixando marxe para que a masa suba. Esparexemos un chisco de azucre en cada madalena, formando una capa moi fina, para que logo quede crocante.
  9. Deixámolas cocer no forno durante 15 minutos, vixiando que non se pasen.
  10. Deixamolas arrefriar no mesado, e cando estean frías gardámolas nun tupperware ou nunha bandexa tapada cunha rolla.

Que aproveite!