Arepas fritidas recheas de lacón e grelos

As arepas son un prato moi popular en Colombia, Panamá e Venezuela, o típico prato que causa infinidade de leas sobre cal é a máis aunténtica, cal está máis rica, etc. :D Pódense facer de catro xeitos: asadas, á grella, fervidas ou fritidas. Son moi doadas de facer, e pódense gardar dun día para outro.

Co gallo do amistoso da selección galega de fútbol contra Venezuela, aproveitamos para facer unha mestura de receitas das que me gustan a mín, coma os arancinis de lacón, ou a pizza de queixo Cebreiro. Para facer as arepas utlicei a fariña PAN amarela, moi doada de atopar nos supermercados (e que serve tamén para rebozar filetes, con fantásticos e crocantes resultados!) e para que fosen máis cremosas, boteille queixo en crema San Simón, que podedes substituir por calquera queixo cremoso graxo, tipo Camembert. A cantidade vai ao gusto de cada un.

Ingredientes (para 8 arepas, aproximadamente)

180 de fariña de millo PAN

250 ml de auga morna

1 culleriña rasa de sal

Aceite de xirasol para fritir

Para o recheo

200 gr. de lascas de lacón

150 gr. de grelos en conserva

Queixo San Simón (ou outra variedade) en crema

  1. Nun bol ou cunca grande mesturamos a fariña, a auga e o sal. Remexemos cas mans ata formaren unha pasta da consitencia da plastilina. OLLO: esta fariña tarda un pouco en absorber a auga, ide botándoa aos poucos, para asegurar que quede ca consistencia correcta. Pode ser que teñades que engadir un chisco de auga ou de fariña, o caso é que non se peque nas mans e non esfarele. Deixamos repousar 5 minutos.
  2. Quecemos o aceite nunha tixola grande, que chegue ata un pouco máis arriba da metade, para que cubra as arepas.
  3. Facemos cas mans bólas do tamaño de 4 cm de diámetro, aproximadamente.
  4. Aplastámolas cas mans ata formar unha torta de 8 -10 cm. de diámetro e 1,5 cm. de grosor, pinchámolas no medio cunha agulla de calcelar ou un coitelo afiado. O burato ten que atravesar a arepa, para que pase o aceite.
  5. Frímolas na tixola dándolle voltas ata que queden ben douradas. Retíramolas nun prato con panos de papal para que solten o exceso de graxa e deixamos arrefriar durante 10- 15 min. OLLO: saen moi quentes.
  6. Abrímolas pola metade e enchémolas co queixo en crema, grelos e lacón.

Que aproveite!

arepas_lacon_1

arepas_lacon_2


Empanadiñas de chícharos e atún

Xa estamos en temporada de chícharos, así que aquí vai unha receita que atopei por casualidade e me pareceu moi orixinal: unhas empanadiñas típicas valencianas recheas de chícharos! Coma todas as receitas tradicionais, hai moitas versións, e facelas con masa industrial será probablemente un sacrilexio, pero quedan boas e así aforramos moito tempo!

Podedes facer unha versión vexetariana cambiando o atún por pementos fritidos ou de Piquillo. Se non tendes a man chícharos frescos, valen os de lata ou conxelados, pero tede conta de que seva pequenos, así será máis doado repartir o recheo. Esta versión é feita no forno, pero tamén podedes fritilas, seguindo as instruccións do fabricante.

Ingredientes (para 16 empanadiñas)

Un paquete de masa de empanadiñas

300 gr. de chícharos

100 gr. de atún en lata

Unha cebola pequena

2 ovos cocidos

Un ovo fresco

4 culleres de aceite de oliva virxe extra

Sal e pementa negra ao gusto

  1. Pelamos e cortamos a cebola en anacos moi pequeniños.
  2. Quecemos o aceite nunha tixola grande e douramos a cebola ata que estea un pouco translúcida.
  3. Escoamos os chícharos (se son de lata) e botámolos na tixola co sal e a pementa. Remexemos 3 ou 4 minutos e engadimos o atún. Deixamos repousar.
  4. Prequecemos o forno (por riba e por baixo) e colocamos papel de forno na bandexa negra.
  5. Enchemos as obleas de masa co recheo, ttendo conta de que se poidan pechar ben co garfo (non queremos que estoupen!). Batemos o ovo e píntamolas por riba.
  6. Cocemos durante 10 ou 15 minutos, sen dexar de vixiar, xa que poden queimar de seguida.
  7. Deixamos arrefríar 5 minutos e servímolas cun pouco de ensalada.

Que aproveite!

empanadinha_4empanadinha_3


Calzone de touciño, pera e gorgonzola

Esta semana temos un prato moi especial, tiña ganas de probalo hai un tempo e quedei moi contenta co resultado! Este calzone é moi doado de facer, pero hai que ter en conta o tempo de fermento, así que é mellor comezar unha hora e media antes de poder comelo. Os vexetarianos podedes aquelar a receita cambiando o touciño por noces ou anacardios, coma nesta quiche que tanto éxito tivo no seu día. Tamén paga a pena probar esta marabillosa receita de Kukinhas: ravioli de cabaciña recheos de pera, gorgonzola e noces.

Se vos gusta a mestura de doce e salgado, botádelle un ollo a este espeto de porco e albaricoque, ou a estes scones de queixo e mostaza ;)

Ingredientes (para 3 ou 4 racións)

Para a masa

200 gr de fariña normal

200 gr. de fariña de forza (tamén chamada de panadeiro ou "doble 0"

50 ml. de aceite de  oliva virxe extra

200 ml de auga morna

1 culleriña de sal

1 culleriña de azucre

1 sobre de fermento seco

Para o recheo

1 pera grande, madura

150 gr. de queixo Gorgonzola (do que non pica)

100 de touciño entrefebrado

Tomiño

Sal e pementa

Aceite de oliva (mellor se é e spray, se non tendes, buscade un pincel de cociña)

  1. Comezamos coa masa: Nun bol grande mesturamos a auga, o aceite de oliva e a levadura, mesturando ben para disolvela. Engadimos o sal e a fariña, remexendo cunha culler de pau ata que estea homoxeneo.
  2. Tapamos o bol cunha rolla e deixamos repousar ao carón dunha fonte de calor (radiador, cociña quente...) durante unha hora, ata que doble o seu tamaño.
  3. Prequecemos o forno a 240º
  4. Estendemos un pouco de fariña nun mesado e amasamos a masa ata que se despegue dos dedos facilmente.
  5. Estendemos a masa nun papel de forno e dámoslle forma rectangular ou oval.
  6. Botamos un chisco de aceite de oliva nunha metade, colocamos as peras en láminas finas, despois o touciño, o tomiño, o queixo gorgonzola e finalmente un pouco de sal, pementa e algo máis de aceite.
  7. Dobramos a masa para pechar o calzone e xuntamos as beiras, selando para que non saia o recheo.
  8. Cunhas tesoiras de cociña abrimos varias fendas en diagonal, e botamos un pouco de aceite en spray por riba.
  9. Cocemos no forno a altura media durante 20-25 minutos a 200º, ou ata que esta ben dourado.
  10. Deixámolo repousar 5 minutos e servimos aínda quente.

Que aproveite!

PD: Sempre que me lembro poño a fonte da receita, neste caso é unha adaptación desta de Directo al paladar!

calzone_toucinho_2

calzone_toucinho_3


Pizza de centeo con espinacas e queixo azul

"Mariquiña da forneira/ se coceres faime un bolo,/ se mo fas, faimo de trigo,/ que centeo non cho como." Este refrán, tirado da Galipedia ilustra  preferencia que se tiña antes pola masa de fariña triga, xa que era máis branca e nutritiva ca de centeo. O que non tiñan en conta é o sabor tan rico do centeo, e a vida que lle da ás masas ;) Esta masa non queda tipo crocante, é máis ben esponxosa, pero así aguanta ben todo o que leva por riba!

Para facer esta receita usei fariña de centeo semi-integral, pero podedes usar a que queirades, xa que ao ir mesturada ca de forza, ha subir igualmente. Sobre o resto dos ingredientes, unhas pequenas anotacións: a mozzarella de búfala é moito mellor cá de vaca (é máis cara, pero ás veces paga a pena), a pasta  concentrada de tomate atópase nas grandes superficies e tamén vai moi ben para botarrle ó caldo de verduras e por último, as espinacas que empreguei son en conserva, deste xeito é moito máis rápido e práctico.

Ingredientes (para 3 ou 4 racións)

Para a base:

150 gr. de fariña de centeo

150 gr. de fariña triga, de forza + unha presa para amasaren

15 gr de levadura fresca

200 ml. de auga morna

Unha culleriña rasa de sal

2 culleres de aceite de oliva virxe extra 

Para a cobertura:

2 culleres de pasta concentrada de tomate

4 culleres de aceite de oliva virxe extra

1 bóla de mozzarella de búfala

200 gr. de espinacas cocidas e escoadas

60 gr. de queixo azul (roquefort, gorgonzola, etc)

  1. Colocamos a levadura fresca nun vaso, enchémolo con auga morna. Deixamos repousar 10 minutos.
  2. Nun bola grande mesturamos as dúas fariñas co sal e remexemos ben. Facemos un oco no medio e botamos o aceite e a auga do paso 1.
  3. Coa axuda dunha culler de pau, mesturamos ben a masa ata que estea homoxénea, tapamos o bol cunha rolla ou film transparente e deixamolo estar a carón dun radiador 1 hora polo menos. Se fose verán, non cómpre radiador (obvio).
  4. Prequecemos o forno a 200º.
  5. Cando a masa xa estea levedada, estendemos fariña nun mesado e amasamos un pouco cas mans, ata que non se pegue.
  6. Estendemos un papel de forno sobre a bandexa negra do forno e colocamos a masa. Estendémola tendo conta de que quede igual de grosa en todos os sitios.
  7. Botamos dúas culleres de aceite de oliva por riba, xunto ca pasta de tomate. Coa axuda da culler, estendémolo ben.
  8. Cortamos a mozzarella en anacos pequenos e repartímola coa espinaca por toda a pizza. Despois engadimos o queixo azul, tamén en anaquiños: o importante é que haxa de todos os sabores por toda a superficie. Despois botamos dúas culleres de aceite por riba.
  9. Cocemos a pizza na bandexa media do forno durante 20 miniutos, aproximadamente.
  10. Deixámola arrefríar uns intres fóra, colocada na bandexa de rexas do forno.

Que aproveite!

pizza_centeo_1

pizza_centeo_3

 

 


Quiche de brócoli, lacón e cebola seca

É a segunda vez que publico unha quiche, pero esta saiu tan boa que hei poñer máis proximamente :) Esta quiche combina o brócoli co lacón (o de fiambre, no o do cocido) e a cebola seca precociñada, un dous meus últimos descobrimentos, que xa empreguei para facer unha lasaña rápida de grelos.

Se o que vos gusta é o brócoli, podeedes probar esta pizza, e se queredes máis ideas para facer con lacón, botádelle un ollo a este psicodeliciosos arancinis con lacón e queixo.

Un consello: a quiche sairá do forno con moita humidade, porén estará moi fráxil. Deixádea enfriar polo menos 30 minutos antes de cortala, senón ha romper e esparexer polos lados. Pódese comer quente ou fría.

Ingredientes (para 4-6 racións)

Un paquete de "masa brisa"

Un brócoli pequeno (ou medio grande)

150 gr. de lacón cortado

2 ovos

200 ml. de nata de 35% MG

100 ml. de leite gordo (enteiro)

Unha présa de cebola seca

Media culleriña de sal e un chisco de noz moscada

  1. Cortamos as pólas do brócoli e cocémolas en auga fervendo durante 3 ou 4 minutos. Quitámoslle a auga e deixamos arrefriar.
  2. Prequecemos o forno a 180º.
  3. Colocamos papel de forno molde redondo e desmontable. Colocamos a masa brisa no centro e pegamos as beiras cos dedos nas paredes do molde. Pinchamos varias veces cun garfo o centro da masa, para que non soba.
  4. Cortamos o lacón e o brócoli en anacos pequenos. Mesturamos e despois esparexémolos pola masa brisa, tendo conta de que non queden ocos grandes.
  5. Nun bol mesturamos a nata, o leite, os ovos, o sal e máis a noz moscada, batemos a man un par de minutos. Vertemos a mestura na masa brisa, ten que de tapar un chisco a coliflor e mailo brócoli.
  6. Botamos a cebola seca por riba e cocemos no forno durante 30 minutos, ou ata que as beiras estean ben douradas.

Que aproveite!

quiche_brocolo_1

quiche_brocoli_3