Cinco trucos para comer sushi

Cada vez hai máis e mellores restaurantes xaponeses en Galicia, e non é de estrañar, xa que materia prima teñen dabondo! Hoxe imos ver como se come o sushi evitando desfeitas e "malas prácticas", se coñecedes algún truco máis, non dubidedes en deixar un comentario, ou comentalo na conta de Twitter: @queroxamon

  1. Os paus: o xeito máis doado de collelos é o seguinte: agarramos un co polar (á metade do dedo) e o maior, e o outro ca parte superior do polar e o índice (furabolos!), o primeiro pau ha de estar fixo, coma unha base, e o segundo é o que se move para facer pinza e coller as pezas. Se non sodes quen de collelas cos paus, podedes usar as mans: aínda que a algunha xente lle pareza mal, e Xapón é un costume bastante estendido. Cando non se usen, hai que deixalos apoiados na pequena táboa que hai onda o prato, nunca na mesa.
  2. O mollo de soia: non debemos botar moito, xa que a súa función é acompañar, e se o arroz chucha moito líquido, esfarela e pode que se desfaga a peza. Isto é especialmente dramático no caso dos makis.
  3. O wasabi: en Xapón adoita vir xa posto no sushi, xa que se considera que o cociñeiro é o que mellor sabe como adobalo, pero aquí case sempre vén aparte. Podemos poñer unha pinga entre o arroz e o peixe, o disolvelo na cunca da soia, sempre tendo en conta que non cómpre moita cantidade.
  4. As láminas de  xenxibre: esas que ás veces saben un pouco a xabón ;), a súa función é limpar o padal entre diferentes tipos de sushi, polo que non se deben de comer xunto cas pezas. A mellor orde para comer é comezar polo sushi de sabor máis suave e rematar co máis intenso, tipo atún vermello, salmón ou anguía.
  5. As racións, e como comelas: cando comezaba a comer sushi non calculaba ben e moitas veces acababa cunha enchenta moi seria, xa que o peixe cru e o arroz non son tan lixeiros coma poida parecer. Se non sabedes canto pedir, un número orientativo serían 12-15 pezas por persoa, con isto soe ser dabondo. As pezas de sushi están feitas para comelas dun bocado, ou coma moito dous, así que non ten sentido partilas. Para desfrutar do sabor, a maneira correcta de colocalas é co peixe cara a lingua e o arroz cara arriba, así saben moito máis!

Cal é o voso restaurante de sushi favorito? Sempre andamos á procura de recomendacións :)

Estes cadriños explícano moi ben, pero non sei a súa orixe... A foto que ilustra o artigo é desta conta de Flickr

sushi-guia-1

sushi-guia-2

 


Cinco sitios onde comer en Ourense

Como din por aí, non están todos os que son, pero son todos os que están. Velaiquí unha escolma dos meus restaurantes favoritos da miña cidade: Procurei que sexan todos do centro por temas prácticos pero se hai demanda outro día fágoo dos arredores. Non tiven en conta as franquicias, e van ordenados de máis barato a máis caro, para que vos sexa máis doado escoller onde papar na cidade das Burgas:

  • Solinas (Rúa Greco, O Couto): un clásico entre a rapazada ourensá polos seus prezos populares, coñecido polas súas hamburguesas e pola mala hostia do servicio. Podedes comer unha hambuerguesa ou bocadillo e  por 6€. Recoméndovos o bocadillo de xamón asado, e tamén que pidades o adubo "salsa Solinas". Se tendes sorte podedes presenciar un arrouto do cociñeiro, tipo "Os vais ir comer hamburguesas a casa de Cristo!". Avisados estades.
  • La Romántica (Rúa Curros Enriquez 43, case no barrio das Lagoas): outro dos restaurantes coñecidos pola abundancia das súas racións, La Romántica é tan popular que se non ides cedo haberá unha cola considerable. O seu prato máis coñecido é a lasaña (seica o cociñeiro aprendeu a receita cando estaba emigrado en Suíza, no cantón italiano). Tamén é moi recomendable a carne, se non tendes moita fame pedide medias racións. Os doces non son destacables AGÁS o flan caseiro, que está boísimo. Adoitan convidar ao café, o normal é gastar 12-15€, se pedides viño.
  • Cocotte Café Bistro (Rúa Doutor Temes 20, As Lagoas): unha das recentes incorporacións á hostalería ourensá, que está collendo unha merecida fama. Ten menús para xantar e cear, os prezos oscilan entre os 9€ do mediodía aos 12-15€ da cea, dependendo das opcións que elixades. Todo o que probei alí está boísimo, destaco as costelas adobadas, os pratos gregos (a moussaka está riquísima) e as sobremesas, estupendas. O servicio é moi amable e atento.cocotte1
  • Vila Real (Rúa Vila Real, 7, O Couto): relación calidade prezo/excelente e un servicio de 10. Encántame ir ao Vilareal porque adoita estar tranquilo e todo o que fan está riquísimo. A súa carta inclúe escolmas de embutidos, pasta, peixe e carne e sempre hai pratos do día que paga a pena probar. A destacar tamén a súa carta de viños. Eu estou namorada das súas sobremesas de tamaño xigante (mellor pedir para compartir), especialmente do sorbete de mojito, a mousse de chocolate e o flan de améndoas.
  • Nova (Rua Valle Inclán 5, centro) O  único restaurante de Ourense cunha estrela Michelín, o Nova é un sitio que nunca deixo de recomendar porque é unha experencia incrible. O local é súper tranquilo (e céntrico!), o servizo impecable e a comida, excelente. Teñen tres menús, eu só probei o curto, e aínda así quedei chea. Por 29€ dan dous entrantes, un prato con ovo, peixe e carne (ver fotos de abaixo), dúas sobremesas e petit-fours. O único é que é un menú pechado, así poden ofrecer ese precio tan asequible. Un sitio para ir con amigos e familia a desfrutar sen parar!

nova1nova2

Coñeces algún sitio máis en Ourense que queiras recomendar? Escríbeo nos comentarios, ou no Twitter: @queroxamon

PD: A foto que ilustra o artigo é de turismo de Ourense, mais non estou patrocinada por eles, esta foi inha iniciativa propia :D

 


Cinco trucos para facer cun limón

Os limóns son orixinarios de Asia, e aínda que eran coñecidos por gregos e romanos, a súa expansión pola península ibérica produciuse durante a dominación árabe. Unha das froitas máis utéis para condimentar pratos doces e salgados, ten moitos máis usos: velaiquí algúns deles ;)

  1. O zume de limón é un antiseptico, se queredes lavar ben as verduras sumerxídeas nun bol con auga e zume de limón, despois aclarádeas con auga da billa. Tamén serve para desinfectar feridas pequenas, se aguantades a dor...
  2. Se xuntades limóns con craveiras da India teredes un poderoso desodorante para o frigorífico: cortade os limós en dous e pinchade 5 ou 6 craveiras en cada metade: o cheiro reseso tan típico das neveiras desaparecerá.
  3. Podedes usar o zume de limón como abrillantador de lavalouzas: máis barato, e máis ecolóxico!
  4. Tamén o podedes empregar para rebaixar o sabor das cebolas crúas: Cortádeas en láminas en deixádeas repousar con zume de limón durante 15 ou 20 minutos. E xa non pican!
  5. Se polo que sexa non precisades moito zume e non queredes cortar o limón porque ha secar, podedes chunchalo mediante unha agulla de calcetar: simplemente pinchade nunha punta do limón e premede ata que saia o zume.

E vós, coñecedes máis trucos con esta marabillosa froita? Escríbideos nos comentarios, ou no Twitter!


Cinco trucos para facer ben a pasta

Un deses pratos que tanto avío fan e que poden mellorar moitísimo cuns pequenos trucos: Os macarróns foron unha das primeiras cousas que cociñei na vida, e durante moito tempo, a miña comida "boa-e-rápida" era pasta con tomate e atún. Como se trata dun ingrediente relativamente novo no nosa gastronomía, hai moitos mitos e falsas verdades ao respecto da forma de cociñala.

Despois do éxito dos trucos para facer tortilla, imos cunha pequena lista para que vos saian uns pratos de pasta...deliciosos! podédelos por en práctica facendo pasta con espinacas e mascarpone, ou spaghetti alle vongole! Xa contaredes que tal vos sae ;)

    • O primeiro é comprar unha boa pasta. As marcas brancas e a que empeza por Ga- e remata por -llo soen ser moi finas e quedan gomosas ao coceren. A diferencia de prezo pode ser máis do dobre, pero se tendes en conta que dun paquete saen 5 racións, a diferencia por prato pode ser de 15 ou 20 céntimos, e a diferencia no padal ben que se nota! As miñas recomendacións de marcas serían, sen orde de preferencia: Barilla, De Cecco e Garofalo, todas elas dispoñibles en supermercados grandes. Unha excepción das marcas brancas é o Lidl, que ten moi bos tallaríns e nidos da súa propia marca. Os gnocchi frescos son moi recomendables tamén!*

 

    • Para cocer a pasta só cómpre auga e sal. O de botarlle aceite e/ou loureiro non serve para nada, xa que a cocción é curta e non se vai absorber. Para que non se pegue hai que remexer unha ou dúas veces mentres o coce e...

 

    • Usar unha pota adecuada: ha de ser grande dabondo para que caiba un litro de agua por cada 100 gramos de pasta, e preferiblemente cunha base pequena e alta, para que a pasta coza mellor. Normalmete nos paquetes xa veñen instruccións de tempo para que que al dente ou suave, iso xa vai para gustos, pero calculade tamén que se lle engadides mollo quente e remexedes, vaise abrandar un chisco.

 

    • Ao escorrer a pasta non fai falta botarlle auga fría: só é útil se a ides gardar para o día seguiente ou para ensalada de pasta, porque serve para que a pasta non abrande máis. A miña recomendación e que a cozades al dente e usedes a pota para quentar o mollo antes de volver engadir a pasta e remexer durante un minuto, para que ligue ben e quede todo ben repartido.

 

    • Por último, só recordar que hai moitas combinacións ademáis que non inclúen nen tomate nen queixo relado. Podedes facer un rustrido, poñela con carme picada, pementa, salmón... as posibilidades son infinitas!

 

pasta4

Coñeces máis trucos ou recomendacións? Deixádeas nos comentarios ou no Twitter!

*PD: Non recibo pago ningún do Lidl, nen de outras marcas. Se chega o día que alguén me queira pagar por aparecer nos artigos, avisareino coma é debido :)

PD-2: A imaxe que ilustra o post é desta web


Cinco trucos para facer unha boa tortilla de patacas

O caso da tortilla de patacas é ben curioso: cantas variantes saen con tan só tres ingredientes! Coma en todos os pratos tradicionais, cada un ten os seus trucos e preferencias, hoxe vouvos contar os meus. Coma unha imaxe vale máis que mil palabras, velaiquí tendes a miña opinión:

Así non:

tortilla_de_patacas_non

Para que as tortillas vos queden sequiñas polos lados e tenras por dentro recoméndovos seguir estes trucos:

  1. Cortar as patacas facendo anacos o máis irregulares que poidades. Deste xeito chucharán máis aceite e quedarán máis brandas. No canto de cortalas en rodas finas, clavade un coitelo pequeno e facede forza para arrincar un cacho pequeno da pataca, é o máis doado.
  2. Bater moito o ovo, para que colla aire. Isto fará que teña máis consistencia ao final.
  3. Engadirlle leite ao ovo: unha culler por cada un. É un truco para que quede máis tenra e suave: o leite fai que se fagan "membranas de coágulo" máis brandas e elásticas. Aquí explícano con máis detalle.
  4. Deixar repousar a mestura de pataca e cebola fritida no ovo durante 20 ou 30 minutos. Se queredes que os anacos de patacas se noten menos, aproveitade para esmagalos cun garfo nestre intre.
  5. Esto no ten que ver directamente coa textura pero HAI VIDA ALÉN DAS PATACAS. Que son a base, si, pero pódese experimentar engadindo cenoura relada, chícharos, bacallao desmigado, camaróns... e se só que queredes darlle un leve toque diferente, probade coas especias: dúas das que mellor combinan con este prato son o comiño e a noz moscada.

Preferides a tortilla "ovosa" ou seca? Tendes trucos ou consellos? Deixádeos nos comentarios!

Desta vez as fotos non son miñas: A segunda imaxe é unha montaxe cunha foto de Recetolandia e primeira está tirada dunha reportaxe sobre pinchos de Antena3