Taralli sugna e pepe

Trenzas de unto e pementa negra - Taralli sugna e pepe

Os taralli son un petisco orixinario do sur de Italia. A súa versión máis coñecida é a que ven da rexión de Puglia: alí fanos con viño e forma redondeada. En Nápoles en cambio, non andan con brincadeiras e elabóranos grandes e con unto! A xente tomaos mentres bebe unha cervexa, e non é de estrañar, ca pementa e o sal é unha combinación ideal. Esta é unha adaptación, algo simplificada, desta receita.

Non é un petisco tan salgado coma pode parecer, está moi bo para merendar cunha cervexa ou un refresco. A verdade é que un pouco de sede si que dá, pero perdoaselle polo sabor tan adictivo que teñen.

Ingredientes (para 10-12 pezas)

400 gramos de fariña de pan, da que se merca na panadería.

100 ml de auga morna

150 gr. de unto (lardo)

1 cadrado de 25 gr de lévedo fresco

1 culleriña de sal

2 culleriñas de pementa negra

Améndoas peladas ao gusto

  1. Nun bol, botamos a fariña tamizándoa, para que non queden grumos despois. Engadimos o unto, o lévedo, o sal, a pementa e maila auga morna.
  2. Remexemos coas mans ata que se faga unha masa homoxénea.
  3. Colocámola nun mesado e seguimos amasando. Deixamola no bol outra vez para que fermente durante 30 minutos, aproximadamente. Se vai frío, deixádea estar unha hora.
  4. Arrincamos anacos da masa para facer tiras dun 1 cm de diámetro e 30 de lonxitude, aproximadamente. Non hai máis que frotar nas mans ata darlle unha forma homoxénea, como de regaliz gordiña.
  5. Prequentamos o frono a 150º.
  6. Cas tiras pódense facer trenzas ou roscos, como podedes ver nas fotos. Se facedes trenzas, cortádeas en anacos de 5 cm.
  7. Colocámos as amñendoas por riba. Eu empreguei as de tipo marcona, hainas de varias marcas e son as que máis me gustan.
  8. Cocemos no forno durante media hora, ou ata que estean douradas por riba.

Que aproveite!

taralli1

taralli2


Gazpacho de amorodos e mazá

Xa chega o bo tempo e apetecen cousiñas refrescantes. A idea desta receita veume despois de ver isto no blog Receitas para todos os días, moi recomendable, por certo. Como non son eu moi de pementos crus decidín facer unha versión máis larpeira. Ao levar mazá como espesante (co canto de pan) é moi lixeira: algo que como saberedes, non pasa moito neste blog :D

Ao deixala na neveira unhas horas os sabores mestúranse mellor, o líquido frío e o vinagre han contribuir a disminuir a temperatura corporal. Aos que vivides na Mariña ou sitios frescos darávos máis igual, pero isto en Ourense (ou en Madrid, onde resido agora) é MOI importante.

Se queredes probar más versións de froitas, a sandía ou o melón vanlle moi ben, son sen dúbida unha marabillosa opción para iste verán, que (agardamos) sexa longo!

Ingredientes (para dúas porcións)

300 gr. de amorodos: se son dos pequenos, mellor

1 mazá grande tipo Golden

100 ml  de auga fría

2 culleres de aceite de oliva virxe extra+ unhas pingas para decorar

1 culler de vinagre de viño branco

1/2 dente de allo (opcional)

Sal ao gusto

  1. Lavamos e cortamos os amorodos en anacos
  2. Pelamos e cortamos a mazá, retirando a parte central.
  3. No vaso da batedora, botamos todos os ingredientes, tendo conta de non pasarse co sal.
  4. Batemos ben ata que emulsione e quede unha sopa homoxénea. Correximos o sal se fai falla.
  5. Deixamos repousar alomenos un par de horas no frigorífico.
  6. Servimos cunhas pingas de aceite por riba.

Que aproveite!

Gazpacho ou sopa fría de amorodos e mazá


Cervexas artesás galegas - primeira parte

Dende fai xa algún tempo, están a xurdir moitas pequenas empresas que comercializan cervexa artesanal, unha tendencia que ven de Estados Unidos e outros países de Europa. Segundo Javier Acosta neste artigo de Atlántico.net o segredo do éxito das cervexas galegas está na auga, xa que a súa calidade evita que haxa que limpala our engadirlle enriquecedores alimenticios; tan só é necesario deixala repousar para eliiminar o cloro.

Aquí vai unha pequena escolma de cervexas que coñecín a través de internet ou por amigos (aínda non puiden probalas todas). OLLO: non todas se comercializan, algunhas só se fabrican de xeito caseiro e distribuense entre coñecidos ou en eventos especiais. Se coñecedes algunha outra, dade aviso nos comentarios, no Facebook, no twitter ou por mail á dirección queroxamon [@] gmail.com.

Por orde alfabética:

Dama alaricana

dama

A familia Conde-Rodicio elabora cervexa con produtos naturais e con auga natural da Portela de Airavella, en Allariz. Durante a súa produción non se utilizan conservantes nin colorantes artificiais. Esta cervexa artesá non está pasteurizada e realiza a súa segunda fermentación en botella. Segundo a súa web, é unha cervexa queimada/torrada, de cor ambar con fulgores avermellados, escuma densa e branca de aspecto cremoso e burbulla fina. Carbónico tenue. Aroma intenso claramente maltoso a cereal, con notas de galleta acaramelada e coñac. De sabor doce e lixeiramente áspero ao padal con amargor seco e sutil.

Deep taste

deep-taste

Non se comercializa: Unha iniciativa de Ourense que ofrece cervexas cunha grande carbonización, sen filtrar nen pasteurizar. Teñen dúas variedades: Alter Ego, con corpo e sabor intensos e dunha una alta graduación alcohólica, e Heisen Beer, cervexa de trigo estilo alemán, de cor escura e corpo lixeiro.

De Lago

cerveza-vigo-470x260
Foto: La aprendiz de chef

Fabricada en Vigo por Javier Acuña, elaboran polo momento 500 litros semanais. Vendese do barril ou embotellada, e ten tres variadades: Zenit, tipo pilsen; Mi morena, unha cervexa cun toque máis ben doce e pouco amargo e, por último, a Porter feita a base de malta de cebada e avea e envellecida en carballo o que lle confire un toque a regaliza e a madeira. Fonte: http://www.n10news.com/

Galago Craft Beer

galago

Non se comercializa: Elaborada en Ourense por Glenn Schippers, ten catro variedades:

  • San Martiño, unha cervexa tipo quadrupel feita con castañas e azúcre candi, adicada ao patrón de Ourense e ideal para entrar en calor no magosto.
  • Ouro Amarelo, unha American IPA con lúpulo amarelo.
  • A Guardesa, unha Belgian Pale Ale cunha selección de maltas especiais belgas - típica de Amberes -
  • Antela Branca, de trigo, avea e centeo con especias e lúpulos aromaticos.

Para saberes maís, visita a súa páxina de Facebook (Preme no título).

Gorde's Beer

gordes

Non se comercializa: Feita en Lalín por Sebastián Taboada, Carlos Taboada, Lois Alfaya e Julio López dende o ano 2009. Hai uns meses fixeron unha pequena colaboración cunha cervexería local. Máis información na súa páxina de Facebook (Preme no título).

Ancora (antes Meiga tola)

ancora

Cervexa feita tamén en Ourense, por "Cervexa artesanal Majoli Malias". Fai pouco tiveron un stand nas festas do Corpus de Ourense e participan no Artbeerfest de Caminha (Portugal).

Se queredes máis información:

Asociación Galega de Cerveixeiros Artesáns

Brew club Ourense

Asociación Lupulum Vigo

Barro Cervexa Fest

Festival da cervexa das Rías Baixas

Artigo sobre Cerveceros artesanos gallegos


Cinco trucos para facer bo café na casa

En case todas as casas hai unha cafeteira italiana, de metal, de-toda-a-vida. É a que eu uso máis a miúdo, xa que o café de pota non me acaba de convencer, e acho que as Nespresso saen moi caras para unha adicta ao café coma min. Este é o meu o meu top 5 de trucos para que saia un café rico:

  1. Moer o café na casa, ou compralo moído nunha tenda de café. Eu acabo por comprarlo no super moitas veces, pero o arrecendo non é o mesmo. En Ourense podedes probar en Café Campos. Pedídeo moído medio, deste xeito non subiran gráns soltos polo conduto da cafeteira (que logo deixan os posos eses molestos).
  2. Quentar a auga primeiro. Con isto evítamos que o café quente demais co lume e saque gusto metálico. Se vivides nun sitio onde a auga da traída é dura, usade a de botella para evitar que queden manchas de cal. Se por un despiste queimades a goma polo calor, pódense comprar soltas nas ferreterías para non ter que cambiar a cafeteira enteira.
  3. Botar o café a modiño, sen esmagar coa culler para que caiba máis. Con que sobre un cachiño por enriba que se poida aplastar ao pechar xa vale. Isto dependerá tamén da forza do café, pero non por ser máis negro vai saber mellor.
  4. Non deixar que o café ferva. Isto é MOI IMPORTANTE. Café fervido, café fodido: cando saia a escuma beis, sacadéo do lume.
  5. Nunca hai que fregar a cafeteira, sobre todo cando é nova. Os restos do café fan de pantalla para que o líquido non colla sabor metálico, e se lle pasamos o estropallo poden quedar restos de xabón nas esquinas que fan que saiba peor. Enxougala con auga, escorregar e xa está lista para a vindeira taza: